Welkom

Welkom op de blog van het Land van de Regenboog. Op deze blog vind je wekelijks de tekst van de kinderliturgie tijdens de eucharistieviering van Sant Egidio, elke zondag om 17u in de Sint Carolus Borromeuskerk te Antwerpen.

Het Land van de Regenboog is een internationale beweging van en voor kinderen die zich willen inzetten om samen een betere en meer menselijke wereld uit te bouwen. Kinderen van 5 tot 12 jaar zijn welkom.


Meer info op de website van de gemeenschap van Sant Egidio.

1 oktober 2017

Ezechiel 18, 25-2
Mt 21, 28-32

Beste vrienden,
“Voorwaar, Ik zeg u: de tollenaars en de ontuchtige vrouwen gaan eerder dan gij het Rijk Gods binnen.  Deze woorden moeten voor de joden als een belediging hebben geklonken.  De joden beschouwen zichzelf immers als zuiveren, als volk van God.  Hoe kan het dan dat de tollenaars en de ontuchtige vrouwen, die zich niet volgens de zuivere regels van de joodse wetten gedragen, hen voorgaan naar het Rijk van God!
Wat verwijt Jezus eigenlijk aan de farizeeën?  Ten eerste dat er een groot verschil is tussen wat ze zeggen en wat ze doen. Hij legt dit uit door hen een korte parabel te vertellen.
Een man had twee zonen  en aan beide zonen vraagt hij om te komen werken op zijn land.  De eerste zoon zei dat hij zou gaan maar hij bedacht zich en ging niet.  De tweede zoon zei eerst dat hij niet wou gaan, maar hij bedacht zich ook en ging uiteindelijk wel.
Jezus stelt aan de farizeeën de vraag: wie van de twee heeft de wil van de vader gedaan?   Ze kunnen alleen maar antwoorden: de laatste.  Het was het enige mogelijk antwoord.
Vaak horen we in het evangelie zeggen dat woorden alleen niet voldoende zijn, dat je daden moeten overeenkomen met je woorden.
We zingen het ook aan het begin van de vieren: als je in onenigheid, in ruzie leeft met iemand terwijl je naar de viering gaat, ga dan terug en maak het eerst goed.  We moeten de woorden van Jezus altijd meteen in de praktijk brengen, niet wachten tot later.  Want later is misschien wel nooit…
De zoon die zich bedenkt en toch gaat, doet wat de vader vraagt.  Zijn woorden zijn misschien negatief, hij zegt dat hij niet wil gaan, maar hij komt erop terug en doet uiteindelijk toch wat zijn vader van hem vraagt.
In de figuur van de vader zien we God zelf die ons vraagt om te werken op zijn wijngaard.  En natuurlijk wil God dat het werk ook écht gedaan wordt.  Het heeft geen zin dat wij hier in de kerk zeggen dat we leerlingen van Jezus willen zijn en zijn vrede in de wereld willen brengen en dat we dan buitengaan en ruzie maken met anderen of roddelen of het kwade helpen verspreiden.
Jezus zegt het duidelijk: Niet ieder die Heer!Heer! zegt, zal het koninkrijk der hemelen ingaan maar wel diegenen die de wil van mijn vader doen.
En hij zegt ook:  ieder die deze woorden van Mij hoort, doch er niet naar handelt, kan men vergelijken met een dwaas die zijn huis bouwde op het zand. De regen viel neer, de bergstromen kwamen omlaag, de storm stak op en zij beukten dat huis, zodat het volledig verwoest werd.”
En om het nog duidelijker te maken spreekt Jezus over de prediking van Johannes de Doper.  De Farizeeën hebben Johannes horen spreken maar ze hebben niet écht geluisterd naar zijn woorden en er hun hart niet door laten raken.  De zondaars wel en die hebben zich bekeerd.

Het eerste wat we dus moeten doen is de moeite doen om écht te luisteren naar de woorden van Jezus.  Niet op automatische piloot in de kerk zitten of met onze gedachten ergens anders zijn.  Daarom staan we ook recht als we naar het evangelie luisteren, omdat we met heel ons lichaam meer aandacht en eer willen geven aan deze woorden die ons leven zo kunnen veranderen.  Daarom zingen we ook Halleluja voor en na de schriftlezing.
Binnenkort vieren we het feest van Franciscus van Assisi, een man die zijn hart écht heeft laten raken door de woorden van Jezus.  Zo zeer dat hij zijn leven compleet veranderd heeft en zelf als een arme is beginnen leven.  Een man van dialoog die in tijden van de kruistochten het gesprek met de sultan aanging omdat hij de mensen zo graag zag dat hij wou dat ze in vrede zouden kunnen samenleven.
Franciscus is geen held, het is een heilige die zijn leven compleet toevertrouwde aan God en deed wat de Heer van hem vroeg: zijn kerk opnieuw opbouwen, het evangelie tot bij de mensen brengen oa in de vorm van de kerststal.

Het is dus niet zomaar dat onze paus deze naam gekozen heeft.  Franciscus is dé naam van vrede en dialoog met iedereen.

Laten we zoals Franciscus ons hart laten raken door de woorden van Jezus.  Laten we bidden voor al wie in nood is, voor al wie nu nog in oorlog leeft of op de vlucht is.