Welkom

Welkom op de blog van het Land van de Regenboog. Op deze blog vind je wekelijks de tekst van de kinderliturgie tijdens de eucharistieviering van Sant Egidio, elke zondag om 17u in de Sint Carolus Borromeuskerk te Antwerpen.

Het Land van de Regenboog is een internationale beweging van en voor kinderen die zich willen inzetten om samen een betere en meer menselijke wereld uit te bouwen. Kinderen van 5 tot 12 jaar zijn welkom.


Meer info op de website van de gemeenschap van Sant Egidio.

de arme weduwe

1 Kon 17, 10-16
Mc 12, 38-44

Beste vrienden,

Het zinnetje dat vlak voor de evangelielezing van vandaag komt, gaat als volgt: De grote massa hoorde Hem graag.  Waarom hoorden de mensen Jezus graag spreken? Omdat Hij tot hun hart sprak, omdat ze begrepen dat Hij woorden sprak die hun leven ├ęcht konden veranderen.

We zijn op het eindpunt van de reis van Jezus naar Jeruzalem en het is duidelijk dat Jezus en de Schriftgeleerden lijnrecht tegenover elkaar komen te staan.  De evangelist Marcus legt dit heel duidelijk uit.  Maar Jezus had geen probleem met alle Schriftgeleerden, integendeel.  Sommigen waren zelfs zijn vrienden.  Het probleem zit hem in het hart van de mensen, of ze gered willen worden of niet.

Jezus luistert naar de vragen van de menigte die hem volgt.  Hij wil de mensen niet aan hun lot overlaten of hun alleen laten met hun noden.  Want anders zouden ze zich keren tot de Schriftgeleerden en bij hen hun redding zoeken.

Jezus wil niet onverschillig zijn tegenover de vragen van de mensen.  Want hij weet dat de mensen anders hun hoop stellen op de schriftgeleerden.  En elke tijd heeft zijn eigen schriftgeleerden, mensen die de belangrijkste plaats in de vergaderingen, in de maatschappij opeisen voor zichzelf, mensen die macht uitstralen, rijkdom…

De Schriftgeleerden zijn diegene die dicteren wat geluk zou moeten zijn en hoe je het moet bereiken.  Geluk door de laatste nieuwe iphone te kopen?  Geluk door op een exotisch eiland op vakantie te gaan?  Geluk door het laatste nieuwe spelletje te downloaden?

Met zijn woorden van het evangelie wil Jezus de schriftgeleerden ontdoen van hun macht, wil hij ons duidelijk maken dat we niet naar hen moeten opkijken of verwachten dat we zo geluk zullen vinden.

Jezus toont heel duidelijk het verschil aan de hand van de arme weduwe die een paar centjes in de offerkist gooit.  Bijna niets… En toch is het meer dan wat de anderen gaven want zij gaf van het weinige dat ze had.  Terwijl de rest van zijn overschot geeft…

Het doet ons denken aan het verhaal uit het eerste boek Koningen dat we gehoord hebben in de eerste lezing.  Elia vraagt aan een weduwe om brood.  Maar zij zegt in alle eerlijkheid dat ze eigenlijk bijna niets meer heeft.  De vrouw antwoordt niet dat ze het niet wil geven, maar ze legt uit waarom het niet kan.  Maar Elia dringt aan en vraagt het opnieuw.  En de vrouw vertrouwt op Elia en haar vertrouwen is haar redding want wanneer ze doet wat Elia vraagt, blijkt ze elke dag opnieuw brood te kunnen maken. 

Elia had aan de vrouw gezegd: vrees niet.  Niet bang zijn, vertrouw op de Heer.  En de vrouw had geluisterd en vertrouwd en ze werd ervoor beloond.

In zovele huizen vandaag is er niets te eten voor morgen, in zovele vluchtelingententen is er niets voor morgen. Wie kijkt er om naar die weduwen?  Wie zorgt er voor hen?  Wie gaat er zoals Elia naar hen toe en stelt hen gerust?

Jezus kijkt naar hen, hij laat hen niet in de steek zoals hij alle armen en zwakken niet in de steek laat.   En wij, leerlingen van Jezus, moeten zijn armen en benen zijn in de wereld.  Wij moeten in zijn naam naar de mensen toegaan en hen deze grenzeloze liefde van Jezus brengen. 

Wij moeten op bezoek gaan bij die bejaarde die niemand heeft en eenzaam de dagen voorbij ziet gaan, wij moeten hulp bieden aan die familie vluchtelingen die een gevaarlijke reis ondernomen heeft om in Europa een veilige toekomst te zoeken, wij moeten halt houden bij die bedelaar aan de kant van de weg.

Het is Jezus de leerlingen doet kijken naar deze arme weduwe.  Zonder Jezus zouden ze haar waarschijnlijk niet opgemerkt hebben.  Het is Jezus die ook ons doet kijken naar de armen en doet begrijpen dat we maar gelukkig kunnen worden als we hen op de eerste plaats zetten in ons leven. 


Bidden wij dan voor alle armen en zwakken, bidden wij voor de vluchtelingenfamilies, voor wie die gevaarlijke reis naar Europa maakt, bidden wij voor al wie leeft in de gigantische vluchtelingenkampen in Afrika en in het Midden-Oosten.  Bidden wij voor het einde van alle geweld en oorlog.