Welkom

Welkom op de blog van het Land van de Regenboog. Op deze blog vind je wekelijks de tekst van de kinderliturgie tijdens de eucharistieviering van Sant Egidio, elke zondag om 17u in de Sint Carolus Borromeuskerk te Antwerpen.

Het Land van de Regenboog is een internationale beweging van en voor kinderen die zich willen inzetten om samen een betere en meer menselijke wereld uit te bouwen. Kinderen van 5 tot 12 jaar zijn welkom.


Meer info op de website van de gemeenschap van Sant Egidio.

zondag 8 maart 2015

Ex 20, 1-17
Joh 2, 13-25

Beste vrienden,

Het  evangelie van vandaag begint met de woorden: ‘Kort voor Pesach’.  Het was dus bijna het Paasfeest van de joden.  Jezus en de leerlingen waren zich daar op aan het voorbereiden.  Het is bijna alsof het evangelie ons met deze woorden eraan wil herinneren dat ook wij op weg zijn naar Pasen. 

Er zijn ondertussen 3 weken voorbij gegaan sinds we onze veertigdagentijd begonnen zijn.  En vandaag moeten we ons in alle eerlijkheid afvragen of we trouw zijn aan die weg van bekering die de Heer van ons vraagt.  Zijn we echt aan het vasten?  Zijn we echt moeite aan het doen om terug te keren naar de Heer met heel ons hart?

De Heer heeft ons niet alleen gelaten.  Week na week is hij ons nabij met zijn woorden, met brood en wijn.  Maar zien wij het licht wel dat straalt in deze liturgie?  Luisteren wij wel écht naar de woorden die wij horen? 

In de eerste lezing hoorden we de 10 geboden die de Heer aan Mozes gegeven heeft toen hij met het volk van de Heer op weg was, weg van de slavernij van Egypte.  De 10 geboden zijn niet zomaar een stelletje regels.  Ze zijn veel meer.  Ze zijn dé manier om de Heer graag te zien en dus ook alle mensen op de wereld.  Die twee stenen tafels die aan elkaar hingen en waar de 10 geboden op geschreven stonden, zijn de uitdrukking van die dubbel liefde die het eerste gebod is voor elke gelovige: God graag zien en je naaste. 

In het evangelie volgens Johannes lezen we over de eerst reis van Jezus naar Jeruzalem.  Hij ging daar naartoe om het joodse Paasfeest te vieren.  En Jezus komt bij de tempel, bij het huis van Zijn Vader en hij wordt heel erg boos.  Zo zien we Jezus niet vaak!  Hij is boos omdat de tempel vol is van handelaars en geldwisselaars.  Deze mensen gingen niet naar de tempel om er te bidden of om God te loven.  Nee, ze gingen er naartoe om geld te verdienen.  En vaak waren ze erg oneerlijk zodat de mensen heel veel moesten betalen om dieren te offeren.

Jezus is heel boos dat die handel gebeurt in het huis van de Heer.  Want hij weet heel goed dat een tempel die die kleine handel toelaat, waarop een beetje geld op een oneerlijke manier verkregen wordt, dat die tempel het begin is van een weg die leidt naar de handel van een mensenleven dat voor 30 denariën verkocht wordt!

En als we dit lezen, moeten we ons ook afvragen: hoe zijn onze huizen van gebed?  Zijn het écht plaatsen waar de mensen naartoe komen om God te ontmoeten of zijn het markthallen geworden?

Maar er is nog een andere markt waar we over moeten nadenken: die markt die zich bevindt in het midden van ons hart.  En het is die markt waar Jezus zich nog meer over verontwaardigt, want het hart van de mens is de échte tempel waar Jezus in wil wonen.
De markt van ons hart gaat over de dingen waarover we ons druk maken, waarover we bezorgd zijn, de gevoelens die leven in ons hart. 

Is ons hart gevuld met liefde voor de anderen? Is ons hart gevuld met medelijden?  Of is ons hart gevuld met dingen voor onszelf?  Met bozen gevoelens voor de anderen, met jaloezie of boosheid?
Jezus leert ons vandaag dat wij in de tempel van ons hart grote schoonmaak moeten houden.  Dat wij eerlijk moeten kijken naar wat ons bezighoudt en dat wij alle foute dingen moeten buitenjagen.  Met dezelfde kracht waarmee Jezus de handelaars wegjaagt uit de tempel. 

En het evangelie helpt ons daarbij.  Elke week wanneer wij op zondag naar de kerk komen en luisteren naar het Woord van God is dit woord als de zweep in de hand van Jezus die door de tempel van ons hart gaat en die alle slechte dingen buiten jaagt.

Meer nog, elke keer als dit kleine boek van het Woord van God wordt geopend, jaagt het de slechte dingen uit ons hart.   

Paulus spreekt over het evangelie als het ‘tweesnijdend zwaard’ dat ons scheidt van het kwade. 


En vaak zijn wij zoals die Joden die bij zichzelf denken: met welk recht doet Jezus dat?

Jezus toont ons met dit voorbeeld hoe wij ons hart kunnen bekeren.  Hoe wij de Heer, Zijn Woord en Zijn liefde meer kunnen omarmen en delen.  Hoe wij minder aan onszelf kunnen denken.

Volgende week zondag gaan wij naar Brussel om deel te nemen aan de mars: Together in Peace.  Het is een manier om te tonen dat wij geloven in de weg van dialoog en vriendschap.  De weg die Jezus ons zelf geleerd heeft. 

Bidden wij dan voor vrede en verzoening tussen de mensen.  Bidden wij voor het einde van alle geweld en oorlog.  Bidden wij voor onszelf, dat wij de boze gedachten en gevoelens uit ons hart zouden wegjagen zodat er meer plaats komt voor de liefde van Jezus.